რეცენზია

01

„ანწუხელიძე – ომის ნამსხვრევები” – პირადი ისტორიები, როგორც ომის საერთო გამოცდილების ნაწილი

„ვიცით, რომ რაც ადამიანი არის, სულ ომია, დღესაც ომია სადღაც, გუშინაც იყო, ხვალაც იქნება. მაგრამ არასდროს გგონია, რომ ეს ომი შენთან მოვა. როცა მოდის, მაშინაც არ იჯერებ.” ომს თავისი წესები…
ნოემბერი 2026
02

 რა გამოგვრჩა?

როგორ არ მიყვარს ფილმის ან წიგნის რეკომენდაციას მოყოლილი ეს ინერციული შეკითხვები. ყველა ნარჩევი ვიზუალური თუ ვერბალური ტექსტი მენანება რაობრივ და ჟანრობრივ ჩარჩოებში მოსაქცევად.
ნოემბერი 2026
03

შორეული მზეების მტრობა 

თანაფას ანტი-პასტორალური ქადაგება შორეული მზეების მტრობა, იგივე „თანაფა“ — ეს არის გასვენება, ერთგვარი ეპისტემური პანაშვიდი სრულიად რეალობისა. სიამოვნებით ვესწრები ამ დისკურსიულ ქელეხს. ვფურცლავ და გლოვის მძიმე შრომას ვადევნებ თვალს. მზესთან…
ოქტომბერი 2026
04

„გზაჯვარედინები წერისათვის“ – ირაკლი შამათავა ნატო ინგოროყვას პოეტური კრებულების შესახებ

ვისლავა შიმბორსკა სანობელო სიტყვაში „პოეტი და სამყარო“ წერს: „სიტყვის წარმოთქმისას ყველაზე რთული პირველი ფრაზაა. მგონი, ეს უკვე მოვახერხე. მაგრამ ვგრძნობ, რომ შემდეგი ფრაზებიც არ უნდა იყოს ადვილი – მესამე, მეექვსე,…
ოქტომბერი 2026
05

პარალელური ხაზები იკვეთება აქ

არის ისეთი წიგნები, რომლებიც გვიბიძგებენ ფიქრისკენ და უკვე წაკითხულ ტექსტს, ჩვენს გონებაში გადახარშულსა და გათავისებულს, თავდაყირა აყენებენ, შეიძლება შეეჭვდე კიდეც – ნამდვილად წაიკითხე თუ არა ის ტექსტი, რომელიც არათუ წაგიკითხავს,…
ოქტომბერი 2026
06

წარსულის თარგმნა რომანიდან რომანში – გოგა ქობალიას „სიკვდილი პაპანაქება მზეში“

თანამედროვე ქართულ ლიტერატურას ვინც კარგად თუ არა, მეტ-ნაკლებად კარგად მაინც იცნობს, იმათგან ყველამ იცის ბესიკ ხარანაულის „მკვდრების სიმღერა“, იცის და წაუკითხავს რომელია, ხანდახან ისეთსაც გადაეყრები, ზეპირად რომ ჩაიბუტბუტებს, რადგან ამ…
ოქტომბერი 2026
07

თამარ მღებრიშვილის ნულოვანი წერტილი

„უჩემობის”  ამბავი   ნათქვამია, რომ არსებობს მხოლოდ ორგვარი ამბავი: ერთი, როცა გმირი მოგზაურობაში მიდის, და მეორე, როდესაც უცნობი ჩამოდის ქალაქში. თამარ მღებრიშვილის “სად არის სახლი?” უცნობის არა, მაგრამ გაუცხოებულის ჩამოსვლით იწყება. „ჩამოვიდა…
სექტემბერი 2026
08

ალეკო ცქიტიშვილი, როგორც პროფესორი დოუელი

ალეკო ცქიტიშვილი ბედთან გაჯიუტებული ადამიანია, თითქოს საკუთარ თავს არ აღიარებს, შეხედავ, ჩინოვნიკს ჰგავს, სახელი და გვარიც ისეთი აქვს, „თელასის“ თანამშრომელი გეგონება. არადა, პოეტია, მის ცხოვრებისეულ სირთულეებს თუ გავითვალისწინებთ, ხანდახან გმირიც.…
სექტემბერი 2026
09

ლუსინე ხარატიანის „ლარსის ხაფანგი“ – ჩვენი სამშობლო ერთად გადატანილი ტკივილია

„ლარსი დაკეტილია თუ ღიაა? გაზი მოვა თუ არა? ატომური ელექტროსადგური აფეთქდება თუ გადავრჩებით? არ ვცხოვრობთ. ბოლოს ველოდებით. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ჩვენ არ ვცხოვრობთ. ჩვენ განუწყვეტლივ სიკვდილის გადავადებაში ვართ. თუ სიცოცხლის?“…
სექტემბერი 2026
10

„ედელვაისების“ გამო

არც ისე შორიდან რომ დავიწყოთ. თუ გავიხსენებთ ქართული კულტურის და მასთან ერთად ქართული მწერლობის ციკლურ ხასიათს, რომელსაც, როგორც ყველაფერს, თავისი მიზეზ- შედეგობრიობა აქვს, უთუოდ აღმოვაჩენთ ერთ კანონზომიერებას. როგორი თავდაჯერებულობითა და…
№32 · ივნისი 2026
შესვლა
რეგისტრაცია