✕
კონტაქტი

„ლარსი დაკეტილია თუ ღიაა? გაზი მოვა თუ არა? ატომური ელექტროსადგური აფეთქდება თუ გადავრჩებით? არ ვცხოვრობთ. ბოლოს ველოდებით. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ჩვენ არ ვცხოვრობთ. ჩვენ განუწყვეტლივ სიკვდილის გადავადებაში ვართ. თუ სიცოცხლის?“ იკითხავს სომეხი კაცი აეროპორტში, როცა შენიშნავს, რომ მოსაცდელ დარბაზში მხოლოდ…

დაბრუნდა და მარტო იყო, თუმცა ისევ გრძნობდა იმ უხილავის მოახლოებას. იდგა, როგორც იდუმალი კარის წინ, რომლის სახელურს ოდესღაც შეეხო და შეძრა სულით ხორცამდე. დაფარული გზებით უკვე მერამდენედ ბრუნდებოდა. ყოველ ჯერზე ამოვარდნას ჰქონდა გული, გაშმაგებით რომ უცემდა და როგორც ლოდი ეხეთქებოდა…

ევროპა არის რწმენა დემოკრატიის შესაძლებლობისა და მრავალფეროვნებისა.