✕
პროზა▾
პოეზია▾
კონტაქტი
24
რედაქტორებისგან
უბედურება, და ყველას საერთო უბედურება, არის, რომ ჩვენ ვცხოვრობთ აბსურდში.
იმ აბსურდში, რომელიც ერთმა კაცმა და მისმა მომსახურე პერსონალმა ამ ქვეყნისგან შექმნა და თავდაყირა დააყენა ყველაფერი.
მე, რა თქმა უნდა, არ ვგულისხმობ სახელოვნებო აბსურდს – თეატრალური იქნება თუ ლიტერატურული. ჩვენ ვსაუბრობთ, არც ვიცი, რა დავარქვა, სამოქალაქო აბსურდზე, როცა მსხვერპლი არის დამნაშავე, როცა მოძალადე არის მოწმეც, ბრალმდებელიც და ყველაფერი ერთად აღებული…
/ზვიად რატიანის საბოლოო სიტყვა სასამართლო პროცესზე/
საზოგადოებრივ აღქმებში სამართლიანი მართლმსაჯულების განხორციელება ერთგვარ მაგიას, ჯადოსნობას დაემსგავსა. მე ნამდვილად არ ვიცი, ამ საქმეზე სამართლიანობის მაგია შედგება თუ არა.
მაგრამ რისიც მჯერა, არის ის, რომ ამ საქმეს გაიხსენებენ.
არამხოლოდ მაშინ, როდესაც 9 აპრილისა და რუსთაველის ქუჩების კვეთაზე მოხვდებიან, არამხოლოდ მაშინ, როდესაც სასამართლოს ამ და სხვა დარბაზებში შემოვლენ,
არამედ ყოველთვის, სანამ პოეზია [მაშასადამე, ზვიად რატიანის სახელი] იარსებებს.
/ადვოკატ მარიამ პატარიძის დასკვნითი სიტყვა ზვიად რატიანის საქმეზე/
სარჩევი
04
ინტერვიუ
შეუძლებლობის ესთეტიკა შეიძლება გახდეს ძლიერი და ავთენტური ხელოვნების საფუძველი | ინტერვიუ პაატა შამუგიასთან
07
პოეზია
კრებულის (სახელწოდებით „დახურული და ღია სიტყვები“) ერთ-ერთი თავის (სახელწოდებით „ქალაქი თბილისი. საქართველოდან“) შესავლის ნიმუში – სახელწოდების გარეშე
12
კლასიკა
ზვიად რატიანის სიტყვა
18
კლასიკა
მარიამ პატარიძის დასკვნითი სიტყვა ზვიად რატიანის საქმეზე
22
პოეზია
ლექსები
24
პოეზია
პროექტი „საქართველო“
28
პროზა
ალბათ, ოდესმე…
32
პროზა
მეტეხის ციხე
40
პროზა
გიორგი ტაბაღუას მოგზაურობა ევროპის ქვეყნებში
42
კრიტიკა
სიმბოლო და პოლიტიკური დისკურსი
45
კლასიკა
უილიამ ფოლკნერის „ხმაური და მძვინვარება“ ქალების ხმის გარეშე, ანუ კეროლაინი, კედი და კვენტინა სტრიქონებს შორის
48
თარგმნილი პროზა
მკვდარი კაცი
50
თარგმნილი პროზა
ერნესტოს დედა